مجله پزشكي دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي ـ درماني تبريز

ثبت‌شده: 18 مهر 1397
انتشار الکترونیکی: 28 تیر 1399
EndNote EndNote

(Enw Format - Win & Mac)

BibTeX BibTeX

(Bib Format - Win & Mac)

Bookends Bookends

(Ris Format - Mac only)

EasyBib EasyBib

(Ris Format - Win & Mac)

Medlars Medlars

(Txt Format - Win & Mac)

Mendeley Web Mendeley Web
Mendeley Mendeley

(Ris Format - Win & Mac)

Papers Papers

(Ris Format - Win & Mac)

ProCite ProCite

(Ris Format - Win & Mac)

Reference Manager Reference Manager

(Ris Format - Win only)

Refworks Refworks

(Refworks Format - Win & Mac)

Zotero Zotero

(Ris Format - Firefox Plugin)

مجله پزشكي دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي ـ درماني تبريز. 1399؛42(3): 273-280.
DOI: 10.34172/mj.2020.045
  تعداد مشاهده چکیده: 114
  تعداد دانلود PDF: 85

Physiology

تحقیقی

تأثیرات متابولیکی تمرین استقامتی کوتاه مدت در رت‌های پارکینسونی مدل 6-هیدروکسی ‌دوپامین

زینب رضایی 1 ORCID logo، سید محمد مرندی 2* ORCID logo، حجت اله علایی 3 ORCID logo، فهیمه اسفرجانی 2 ORCID logo

1 دانشجوی دکترای فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
3 گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
* نویسنده مسوول؛ ایمیل: s.m.marandi@spr.ui.ac.ir

چکیده

زمینه: تغییرات وزن در بیماری پارکینسون شناخته شده است. این تغییرات ناشی از مکانیسم‌های مختلف چندگانه می‌باشد و تمرین می‌تواند بر این اختلالات مؤثر باشد. در این مطالعه، اثر تمرین استقامتی کوتاه مدت بر تغییرات وزن و بیان mRNA برای سیروتوین 1(SIRT-1) و کواکتیویتور آلفای گیرنده فعال کننده تکثیر پراکسی زوم گاما (PGC-1α) در رت‌های پارکینسونی مدل 6-هیدروکسی دوپامین (6-OHDA) بررسی می‌گردد.

روش‌کار: در این مطالعه تجربی، رت‌های پارکینسونی با استفاده از دستگاه استریوتاکس و از طریق تزریق 6-OHDA به میزان 𝜇g 8 در دسته میانی مغز قدامی (MFB) ایجاد شدند. تعداد 32 رت نر نژاد ویستار در چهار گروه آزمایشی شامل سالین (شم)، سالین+تمرین، پارکینسون و پارکینسون+ تمرین بررسی شدند (هر گروه= 8 رت). گروه‌های تمرین 2 هفته پس از جراحی، 14 روز متوالی دویدن روی نوارگردان را آغاز کردند. یک ماه پس از جراحی، وزن رت‌ها اندازه‌گیری شد و از طریق روش Real Time-PCR بیان mRNA برای فاکتورهای متابولیکی و میتوکندریایی SIRT-1 و PGC-1α، در استریاتوم رت‌ها، با استفاده از آنوای یک طرفه بررسی شد.

یافته‌ها: نتایج نشان داد که تزریق 6-OHDA سبب کاهش وزن، کاهش معنادار در بیان mRNA PGC-1α و افزایش جبرانی در بیان SIRT-1 mRNA می‌شود. با اینحال، تمرین استقامتی در گروه 6-OHDA+ تمرین، این اختلالات را کاهش داده و بیان mRNAها به سطح نرمال در گروه شم می‌رسد (p≤0/05).

نتیجه‌گیری: تمرین استقامتی می‌تواند اختلال در وزن بدن و فاکتورهای متابولیکی را در بیماران پارکینسونی کاهش دهد.

کلید واژه ها: بیماری پارکینسون, تمرین استقامتی, میتوکندری, وزن بدن, 6- هیدروکسی دوپامین
نحوه استناد به این مقاله: رضایی ز، مرندی س م، علایی ح ا، اسفرجانی ف. تأثیرات متابولیکی تمرین استقامتی کوتاه مدت در رت‌های پارکینسونی مدل 6- هیدروکسی دوپامین. مجله پزشکی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتي- درماني تبریز. 1399؛ 42(3): 273-280
نام
 
نام خانوادگی
 
پست الکترونیکی
 
نظرات
 
کد امنیتی


تعداد مشاهده چکیده: 114

Your browser does not support the canvas element.


تعداد دانلود PDF: 85

Your browser does not support the canvas element.