چکیده
زمینه. شیمی‌درمانی با داروهای آلکیله‌کننده مانند ملفالان می‌تواند موجب بروز عوارض نوروتوکسیک در هیپوکامپ شود. این مطالعه با هدف بررسی اثر محافظتی کریسین بر تغییرات بافت‌شناسی و بیان ژن‌های اتوفاژی در هیپوکامپ موش‌های صحرایی تیمارشده با ملفالان انجام شد.
روش‌کار. در این مطالعه تجربی، ۴۸ سر موش صحرایی نر نژاد ویستار (۲۱ روزه) به‌طور تصادفی به شش گروه تقسیم شدند: گروه کنترل، گروه دریافت‌کننده ملفالان (۰٫۵ میلی‌گرم بر کیلوگرم، داخل‌صفاقی)، دو گروه دریافت‌کننده ملفالان همراه با کریسین (به‌ترتیب ۲۵ و ۵۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم، خوراکی) و دو گروه دریافت‌کننده کریسین به‌تنهایی (به‌ترتیب ۲۵ و ۵۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم، خوراکی). دوره تیمار در گروه‌های دریافت‌کننده کریسین و ملفالان به مدت ۱۴ روز بود. در انتهای دوره ازمایش، تغییرات بافتی هیپوکامپ با رنگ‌آمیزی تولوئیدین بلو و بیان ژن‌های مرتبط با اتوفاژی با استفاده از روش Real-Time PCR ارزیابی شد.
یافته‌ها. تجویز ملفالان منجر به افزایش معنادار تعداد نورون‌های تیره و کاهش معنادار بیان ژن‌های اتوفاژی در مقایسه با گروه کنترل شد. درمان با کریسین ۵۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم به‌طور معناداری تعداد نورون‌های تیره را کاهش و بیان ژن‌های اتوفاژی را افزایش داد.
نتیجه‌گیری. یافته‌های این مطالعه نشان داد که تجویز کریسین با کاهش تغییرات بافت‌شناسی القاءشده توسط ملفالان و تعدیل بیان ژن‌های مرتبط با اتوفاژی در بافت هیپوکامپ همراه بود. این نتایج نشان می‌دهد که تغییرات در بیان ژن‌های مرتبط با اتوفاژی ممکن است در پاسخ محافظتی کریسین در برابر آسیب‌های نورونی ناشی از ملفالان نقش داشته باشند.
پیامدهای عملی. این یافته‌ها نشان می‌دهد که کریسین در مدل حیوانی حاضر با تغییرات مطلوب در شاخص‌های بافتی و بیان ژن‌های مرتبط با اتوفاژی همراه بود. با این حال، برای ارزیابی قابلیت ترجمه این نتایج به کاربردهای بالینی، انجام مطالعات فارماکوکینتیکی، بررسی نفوذ به بافت مغز، ارزیابی ایمنی و بررسی اثر احتمالی بر کارایی ضدتوموری ملفالان ضروری است.