چکیده
زمینه. هیپوتونی در کودکان علامتی شایع و پیچیده نورولوژیکی با تشخیصهای افتراقی گسترده است. این مطالعه با هدف تعیین فراوانی علل هیپوتونی و ارتباط آن با ویژگیهای جمعیت شناختی و بالینی در کودکان ارجاعی به بیمارستان کودکان زهرا مردانی آذر تبریز انجام شد.
روشکار. این مطالعه مقطعی-تحلیلی گذشتهنگر بر روی پروندههای ۱۰۲ کودک زیر ۱۵ سال مبتلا به هیپوتونی که طی سالهای ۱۴۰۳ تا ۱۴۰۴ به بیمارستان زهرا مردانی آذر تبریز مراجعه کرده بودند، انجام شد. به منظور تمرکز بر هیپوتونی ایزوله و بیماریهای نادر، موارد واضح فلج مغزی و تشنج (بهعنوان بخشی از آسیب عصبی گستردهتر) عمداً از مطالعه حذف شدند. دادهها از پروندههای پزشکی بیماران سرپایی و بستری استخراج و با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه ۲۶ و آزمونهای آماری کایدو، دقیق فیشر و ANOVA تحلیل شدند.
یافتهها. در مجموع، ١٠٢ کودک مبتلا به هیپوتونی با در نظر گرفتن معیارهای ورود و خروج مورد بررسی قرار گرفتند. میانگین سنی شرکتکنندگان ۴/۰۳ ± ۹۷ /۸ سال بود و توزیع جنسیتی تقریبا برابر بود (۵۱ نفر؛ ۵۰٪ پسر). شایعترین نوع هیپوتونی از نوع محیطی (۸٢/ ٥۸%) گزارش شد. آتروفی عضلانی نخاعی با شیوع ٢٠ /٤٠ درصد شایعترین تشخیص بود. ازدواج فامیلی در ٥/ ٢٢ درصد و سابقه خانوادگی بیماری مشابه در ۶/ ۱۸ درصد موارد گزارش شد. ارتباط آماری معناداری بین سن یا جنس بیماران با اتیولوژی مشاهده نشد(P>0.05).
نتیجهگیری. یافتهها نشاندهنده سهم غالب هیپوتونی با منشأ محیطی و بیماری آتروفی عضلانی نخاعی در جمعیت مورد مطالعه است.
پیامدهای عملی. با توجه به بار ژنتیکی بالا و شیوع ازدواج های فامیلی در منطقه، پیشنهاد میشود انجام آزمایش های ژنتیکی هدفمند (بهویژه برای آتروفی عضلانی نخاعی) در تشخیص زودهنگام مدنظر قرار گیرد و رویکرد مدیریت چندرشتهای شامل نورولوژی، ژنتیک و توانبخشی اتخاذ گردد.