علیرضا شفیعی کندجانی
1 
، سارا پوررضوی
2،1*
1 مرکز تحقیقات روانپزشکی و علوم رفتاری دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران
2 گروه آموزش بهداشت و ارتقا سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران
چکیده
سلامت یکی از حقوق بنیادی بشر است و همه انسانها میبایست از دریافت خدمات سلامتی برابر بهرهمند شوند. با این حال، افراد ترنسجندر اغلب در نظامهای سلامت با انگ و تبعیض مواجه هستند. آموزش بهداشت سنتی عمدتاً با نگرش جنسیت دوگانه طراحی و اجرا میشود و آگاهی از تنوع هویتهای جنسیتی را محدود میکند و نابرابری در دسترسی، کیفیت و نتایج مراقبت را تشدید میکند. این مقاله ضرورت بازاندیشی در آموزش بهداشت با رویکردهای حساس به جنسیت و تأییدکننده هویت را برجسته میکند و به بررسی انگ در سطوح فردی، خانوادگی و اجتماعی میپردازد. ادغام محتوای آموزشی مبتنی بر شواهد، توانمندسازی مربیان سلامت و اجرای مداخلات عملی مانند کارگاهها، منابع دیجیتال و مشارکت جامعه میتواند شایستگی حرفهای را افزایش داده، تبعیض را کاهش دهد و اعتماد بیماران ترنسجندر به ارایه دهندگان خدمات سلامت را تقویت کند. آموزش بهداشت، فراتر از انتقال دانش، میتواند سازوکاری تحولآفرین برای نظام سلامت فراگیر و عادلانه باشد.
کلید واژه ها: آموزش بهداشت, تنوع جنسیتی, افراد ترنسجندر, انگ اجتماعی, عدالت در سلامت