رابطه ترس از سقوط و کیفیت زندگی در سالمندان مبتلا به زخم پای دیابتی، بابل ۱۴۰۳: مطالعه توصیفی-تحلیلی

چکیده

زمینه. با افزایش جمعیت سالمندان، شیوع دیابت و عوارض مرتبط با آن، از جمله زخم پای دیابتی، رو به افزایش است. ترس از سقوط به عنوان یک عامل روان‌شناختی می‌تواند کیفیت زندگی سالمندان را تحت تأثیر قرار دهد. مطالعه حاضر با هدف تعیین رابطه بین ترس از سقوط و کیفیت زندگی سالمندان مبتلا به زخم پای دیابتی در بیمارستان‌ها و کلینیک‌های بیماری‌های عفونی بابل در سال ۱۴۰۳ انجام شد.

روش کار. این مطالعه توصیفی- تحلیلی بر روی ۲۸۰ سالمند مبتلا به زخم پای دیابتی و با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس انجام شد. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه جمعیت‌شناختی، پرسشنامه کوتاه وضعیت شناختی، پرسشنامه ترس از سقوط سالمندان و پرسشنامه کیفیت زندگی بیماران دیابتی بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 26 و آزمون‌های آماری توصیفی تحلیلی مورد تجزیه ‌و تحلیل قرار گرفتند.

یافته‌ها. بر اساس نتایج مطالعه، میانگین نمره ترس از سقوط 9/8 ±56/31 گزارش شد که نشان‌دهنده سطحی بالاتر از متوسط بود. کیفیت زندگی در ۷۰درصد از سالمندان در سطح متوسط، در ۱۵‌درصد مطلوب و در ۱۵‌درصد نامطلوب گزارش شد. نتایج آزمون رگرسیون خطی چندگانه نشان داد که بین ترس از سقوط و کیفیت زندگی، رابطه منفی و معنادار آماری وجود دارد (B=-0/436, P<0/001).

نتیجه‌گیری. ترس از سقوط با کیفیت زندگی سالمندان مبتلا به زخم پای دیابتی رابطه منفی معناداری دارد و می‌تواند به عنوان عاملی مؤثر در کاهش کیفیت زندگی این بیماران مطرح باشد.

پیامدهای عملی. اعضای تیم سلامت سالمندی می‌توانند با طراحی و اجرای برنامه‌های آموزشی هدفمند، شامل آموزش مهارت‌های پیشگیری از سقوط، افزایش آگاهی نسبت به عوامل خطر و بهبود ایمنی محیط زندگی، در ارتقای کیفیت زندگی سالمندان مبتلا به زخم پای دیابتی نقش مؤثری ایفا کنند.