کیفیت زندگی و شدت بیماری در بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک‌پذیر

چکیده

زمینه. بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک‌پذیر (IBS) کیفیت زندگی پایینی دارند که ممکن است بر دستاوردهای اجتماعی و حرفه‌ای آنها تأثیر بگذارد. اگرچه بیماران مبتلا به IBS کیفیت زندگی ضعیف‌تری دارند، اما این رابطه بین زیر‌گروه IBS هنوز مشخص نیست. هدف از این مطالعه ارزیابی رابطه بین زیر‌گروه‌های بیماری و کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به IBS در بیمارستان امام خمینی اردبیل در سال‌های 1402 و 1403 بود.

روش کار. این مطالعه بر روی 245 بیمار مبتلا به مشکلات گوارشی و با تشخیص سندرم روده تحریک‌پذیر انجام شد. از روش نمونه‌گیری در دسترس، ابزار IBS-Quality of Life 34 و چک‌‌لیست معیارهای تشخیصی IBS (Rome-IV) برای جمع‌آوری داده‌ها استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل آماری نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۲ مورد استفاده قرار گرفت.

یافته‌ها. توزیع زیر‌گروه‌ها بر اساس رم IV نشان داد که نوع اسهال غالب ( 40/0 درصد) شایع‌ترین زیر‌گروه بود. میانگین نمره کیفیت زندگی 19/77 ±86/67 و میانگین نمره شدت علایم بیماری 0/65 ±1/95 به دست آمد. تفاوت معناداری بین سه زیر‌گروه در نمره کل کیفیت زندگی (0/42 =P) وجود نداشت. بین نمره شدت علایم بیماری و نمره کل کیفیت زندگی همبستگی معناداری مشاهده شد (P=0/001, r= 0/76).

نتیجه‌گیری. این مطالعه نشان داد که علی‌رغم اینکه شایع‌ترین زیر‌گروه بیماران مبتلا به IBS در این مطالعه افراد با اسهال غالب بودند، کیفیت زندگی در زیر‌گروه‌های بیماران مبتلا به IBS تفاوت معناداری نداشت.

پیامدهای عملی. اندازه‌گیری پارامترهای کیفیت زندگی به‌عنوان بخشی از کارآزمایی‌های درمانی آینده در IBS به تضمین درمان بهینه کمک خواهد کرد.