اثر پاراکرینی فیبروبلاست نرمال بر ویژگی‌های فنوتیپی و مولکولی سلول‌های بنیادی سرطان در زیر گروه‌های لومینال و بازال سرطان پستان

چکیده

زمینه. پیشرفت سرطان پستان تنها به سلول‌های بدخیم وابسته نیست، بلکه ریزمحیط تومور نیز نقش مهمی در تنظیم رفتار سلول‌های سرطانی دارد. فیبروبلاست‌ها به‌عنوان یکی از اجزای اصلی استرومای تومور، از طریق پیام‌رسانی پاراکرین می‌توانند بر ویژگی‌های سلول‌های سرطانی تأثیر گذارند. اگرچه فیبروبلاست‌های وابسته به سرطان معمولاً با پیشرفت تومور مرتبط هستند، با این حال، نقش فیبروبلاست‌های طبیعی هنوز به‌طور کامل مشخص نشده است. این مطالعه به بررسی تأثیر ترشحات پاراکرینی فیبروبلاست‌های نرمال انسانی بر ویژگی‌های بنیادی در دو رده سلولی نوع بازال و لومینال می‌پردازد.

روش کار. در این مطالعه، دو زیر گروه لومینال (MCF-7) و بازال (MDA-MB-231) سرطان پستان با محیط کشت فیبروبلاست نرمال انسانی که از رده سلولی HFF2 حاصل شده بود، به مدت 7 روز کشت داده شدند. سپس درصد جمعیت سلولی -CD44+/CD24 و آنزیم ALDH1 به ترتیب با روش‌های فلوسیتومتری و وسترن بلات مورد بررسی قرار گرفتند. همچنین، میزان توانایی تشکیل ماموسفر در زیر گروه‌ها با استفاده از میکروسکوپ اینورت مورد ارزیابی قرار گرفت. میزان تهاجم سلولی از طریق Scratch assay، میزان تغییرات مورفولوژیکی-سلولی با روش Factor shape و میزان بیان ژن‌های سلول‌های بنیادی سرطان به روش Real time-PCR مورد مطالعه قرار گرفت.

یافته‌ها. تیمار با محیط کشت حاصل از فیبروبلاست نرمال انسانی موجب کاهش معنی‌دار بیان OCT4، SOX2، NANOG و ALDH1 در هر دو رده سلولی شد که این کاهش در سلول‌های بازال بارزتر بود. در سلول‌های MCF-7 تعداد و اندازه ماموسفرها کاهش یافت؛ در حالی‌که در سلول‌های MDA-MB-231 علی‌رغم کاهش اندازه ماموسفرها، تعدادشان افزایش پیدا کرد. بررسی مورفولوژی سلولی نشان‌دهنده تغییر به سمت فنوتیپ اپی‌تلیالی بود. همچنین، درصد بسته شدن خراش برای ارزیابی میزان تهاجم، در هر دو رده سلولی در مقایسه با گروه کنترل کاهش معناداری داشت. در بررسی درصد جمعیت سلولی -CD44+/CD24 نیز در هر دو رده سلولی MCF-7 و MDA-MB-231 پس از هم‌کشتی افزایش این جمعیت نادر سلولی گزارش شد.

نتیجه‌گیری. نتایج این مطالعه نشان داد که فیبروبلاست‌های طبیعی می‌توانند از طریق مکانیسم‌های پاراکرین، ویژگی‌های stemness و تهاجمی سلول‌های سرطان پستان را مهار کنند. این یافته‌ها اهمیت بالقوه هدف‌گیری برهم‌کنش‌های استرومایی و مسیرهای وابسته به فیبروبلاست را در درمان سرطان پستان برجسته می‌کند.

پیامدهای عملی. یافته‌های این پژوهش می‌تواند چشم‌اندازی نوین برای هدف‌گیری ریزمحیط تومور، به ‌ویژه فیبروبلاست‌ها، در درمان انواع سرطان پستان ترسیم کند.