مجله پزشكي دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي ـ درماني تبريز

ثبت‌شده: 29 خرداد 1397
انتشار الکترونیکی: 30 اردیبهشت 1399
EndNote EndNote

(Enw Format - Win & Mac)

BibTeX BibTeX

(Bib Format - Win & Mac)

Bookends Bookends

(Ris Format - Mac only)

EasyBib EasyBib

(Ris Format - Win & Mac)

Medlars Medlars

(Txt Format - Win & Mac)

Mendeley Web Mendeley Web
Mendeley Mendeley

(Ris Format - Win & Mac)

Papers Papers

(Ris Format - Win & Mac)

ProCite ProCite

(Ris Format - Win & Mac)

Reference Manager Reference Manager

(Ris Format - Win only)

Refworks Refworks

(Refworks Format - Win & Mac)

Zotero Zotero

(Ris Format - Firefox Plugin)

مجله پزشكي دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي ـ درماني تبريز. 1399؛42(2): 126-134.
DOI: 10.34172/mj.2020.028
  تعداد مشاهده چکیده: 211
  تعداد دانلود PDF: 91

تحقیقی

اثر 6 هفته تمرین استقامتی با شدت متوسط بر فیبروز عضله اسکلتی موش­های صحرایی دیابتی

مجید امانی 1 ORCID logo، مسعود رحمتی 2* ORCID logo، محمد فتحی 2 ORCID logo، حسن احمدوند 3 ORCID logo

1 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، لرستان، ایران
2 گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، لرستان، ایران
3 گروه بیوشیمی، مرکز تحقیقات گیاهان دارویی رازی، دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرم آباد، لرستان، ایران
* نویسنده مسوول؛ ایمیل: rahmati.mas@lu.ac.ir

چکیده

زمینه: دیابت باعث اختلالات ساختاری و عملکردی در بافت­ها می­شود و مشکلاتی نظیر فیبروز را ایجاد می­کند. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر 6 هفته تمرین استقامتی بر فیبروز عضله اسکلتی موش­های صحرایی دیابتی بود.

روش‌کار: 28 سر موش صحرایی نر از نژاد ویستار با محدوده وزن 250-200 گرم به روش تصادفی به چهار گروه برابر شامل دیابت تمرین، دیابت کنترل، سالم تمرین، سالم کنترل تقسیم شدند. پس از 12 ساعت محروميت از غذا، جهت القای دیابت از تزريق درون صفاقي استرپتوزوسین استفاده شد. دو هفته پس از تزریق، پروتکل تمرین استقامتی با شدت متوسط به مدت 6 هفته انجام شد. 24 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی، عضلات سولئوس و بازکننده دراز انگشتان موش­های صحرایی استخراج شد. جهت بررسی فیبروز بافتی، از روش رنگ آمیزی ماسون تری­کروم استفاده شد.

یافته‌ها: در مقایسه با گروه کنترل سالم، بیماری دیابت منجر به افزایش معنی­دار فیبروز در عضله نعلی (002/0=P) و عضله باز کننده دراز انگشتان (048/0=P) شد. همچنین تمرین استقامتی منجر به کاهش معنی­دار فیبروز در عضله نعلی در گروه دیابت ورزش نسبت به گروه دیابت کنترل شد (043/0=P) اما تمرین استقامتی بر میزان فیبروز عضله بازکننده دراز انگشتان تاثیر معنی دار نداشت (341/0=P). همچنین تمرین باعث کاهش معنی­دار سطوح گلوکز خون در گروه دیابت تمرین نسبت به گروه دیابت کنترل شد.

نتيجه­ گیری: به نظر می­رسد که تمرین استقامتی با شدت متوسط می­تواند از ایجاد فیبروز بافتی ناشی از دیابت جلوگیری کند. لذا پیشنهاد می­شود که تمرین استقامتی به عنوان یک مداخله غیر دارویی در جهت جلوگیری از فیبروز در عضلات بیماران دیابتی به کار گرفته شود.

کلید واژه ها: تمرین استقامتی, دیابت, فیبروز, عضله اسکلتی
نحوه استناد به این مقاله: امانی م، رحمتی م، فتحی م، احمدوند ح. اثر 6 هفته تمرین استقامتی با شدت متوسط بر فیبروز عضله اسکلتی موش­های صحرایی دیابتی. مجله پزشکی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتي- درماني تبریز. 1399؛ 42(2): 126-134
نام
 
نام خانوادگی
 
پست الکترونیکی
 
نظرات
 
کد امنیتی


تعداد مشاهده چکیده: 211

Your browser does not support the canvas element.


تعداد دانلود PDF: 91

Your browser does not support the canvas element.